เซียมซีใบที่ #17

ตอนอายุราว 12 ปี สตีฟ จ็อบส์อยากสร้างเครื่องนับความถี่แต่ขาดชิ้นส่วน เขาหาชื่อบิล ฮิวเลตต์ ผู้ร่วมก่อตั้ง Hewlett-Packard จากสมุดโทรศัพท์แล้วโทรไปขออะไหล่ จ็อบส์ไม่ได้มีคนแนะนำ ไม่มีตำแหน่งใหญ่ และไม่มีเหตุผลแน่นอนว่าผู้บริหารจะรับสาย แต่เขามีคำถามที่ชัดว่ากำลังทำอะไรและต้องการอะไร

ตามคำเล่าของจ็อบส์ ฮิวเลตต์คุยกับเขา ให้ชิ้นส่วน และยังมอบงานช่วงฤดูร้อนในสายประกอบเครื่องนับความถี่ เด็กคนหนึ่งจึงได้เข้าไปเห็นโลกของบริษัทเทคโนโลยีจากการถามตรง ๆ ผลลัพธ์เกินกว่าสิ่งที่ขอ แต่สิ่งที่จ็อบส์ควบคุมได้จริงมีเพียงการเตรียมคำถามและยอมเสี่ยงกับคำว่าไม่

แน่นอน การโทรหาคนดังไม่ได้จบดีทุกครั้ง และเรื่องนี้ไม่ใช่สูตรให้รบกวนใครโดยไม่เคารพเวลา บทเรียนที่ใช้ได้คือคำถามสุภาพและเจาะจงสร้างโอกาสให้คนอื่นช่วย หากจ็อบส์เพียงเดาว่าฮิวเลตต์คงไม่ตอบ โอกาสนั้นจะถูกปิดโดยคนที่ยังไม่เคยถูกถามเลย

ลองเขียนคำถามที่คุณกลัวให้เหลือหนึ่งประโยค บอกบริบทสั้น ๆ บอกสิ่งที่ต้องการจริง และทำให้ผู้รับปฏิเสธได้โดยไม่ลำบาก คุณไม่อาจควบคุมคำตอบ แต่ควบคุมความชัดและความเคารพของคำขอได้ บางประตูไม่เปิดเพราะเราเก่งไม่พอ แต่อาจยังไม่เปิดเพราะเรายืนเดาอยู่ข้างนอก