เซียมซีใบที่ #43

เมื่อสตีฟ จอบส์กลับมาที่ Apple ในปี 1997 บริษัทมีผลิตภัณฑ์จำนวนมากจนทั้งลูกค้าและทีมงานอธิบายได้ยากว่าเครื่องใดเหมาะกับใคร ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ทุกคนทำงานน้อยเกินไป แต่อยู่ที่พลังของบริษัทถูกแบ่งไปยังโครงการมากเกินกว่าจะทำแต่ละอย่างให้ยอดเยี่ยม จอบส์จึงเริ่มจากการถามว่าผลิตภัณฑ์ใดควรมีอยู่จริง

เขาลดสายผลิตภัณฑ์หลักจากสิบกว่ารุ่นให้เหลือสี่ช่องที่เข้าใจง่าย: สำหรับผู้ใช้ทั่วไปหรือมืออาชีพ และแบบตั้งโต๊ะหรือพกพา การตัดสินใจนี้หมายถึงต้องหยุดหลายโครงการที่มีคนทุ่มเทอยู่ ไม่ใช่เพราะงานเหล่านั้นไร้ค่า แต่เพราะบริษัทไม่มีทรัพยากรจะบอกว่าใช่กับทุกอย่างพร้อมกัน แล้วทำของสำคัญให้ดีที่สุดได้

จอบส์เคยอธิบายว่าการมุ่งเน้นไม่ได้มีเพียงการตอบตกลงกับสิ่งที่ตั้งใจทำ แต่รวมถึงการปฏิเสธความคิดดี ๆ อีกจำนวนมากด้วย ผลของการเลือกทำให้ทีมเห็นทิศเดียวกัน การตลาดพูดข้อความที่ชัดขึ้น วิศวกรรวมกำลังกับผลิตภัณฑ์น้อยลง และลูกค้าเข้าใจทางเลือกของตัวเอง ความเรียบง่ายที่ปลายทางเกิดจากการตัดสินใจยาก ๆ ที่ต้นทาง

หากวันนี้ทุกคำขอดูสำคัญ ให้เขียนสิ่งที่คุณมีแรงดูแลจริงเพียงสองหรือสามอย่าง แล้วเทียบคำขอใหม่กับรายการนั้น การปฏิเสธอาจสุภาพและชัดว่า “ตอนนี้ฉันรับเรื่องนี้เพิ่มไม่ได้ เพราะต้องรักษางานที่ตกลงไว้” ขอบเขตไม่ได้บอกว่าอีกฝ่ายไม่สำคัญ มันทำให้คำว่าใช่ที่คุณให้ไปแล้วมีเวลาและคุณภาพพอจะเป็นคำมั่นจริง