เซียมซีใบที่ #07

ก่อน Honda จะเป็นผู้ผลิตรถระดับโลก โซอิจิโร ฮอนดะพยายามทำแหวนลูกสูบส่งให้ Toyota เขาเก่งงานซ่อมและชอบเครื่องจักร แต่การผลิตจำนวนมากต้องการความรู้คนละชุด เมื่อส่งชิ้นงาน 50 ชิ้นไปตรวจคุณภาพ มีเพียง 3 ชิ้นที่ผ่านมาตรฐาน ข้อเท็จจริงนั้นแรงพอจะทำลายภาพว่าความขยันอย่างเดียวต้องพอเสมอ

ฮอนดะไม่ซ่อนผลตรวจและไม่โทษมาตรฐาน เขาเข้าเรียนภาคค่ำด้านโลหะวิทยา ไปดูมหาวิทยาลัยและโรงงานเหล็ก ทำงานกลางวันและพัฒนาชิ้นงานกลางคืนเกือบสองปี จากคนซ่อมที่มีประสบการณ์ เขายอมกลับไปเป็นผู้เรียนในส่วนที่ตนยังไม่รู้ จนสามารถผลิตชิ้นส่วนที่ส่งให้ Toyota และผู้ผลิตรายอื่นได้

ชื่อเสียงที่ยืนยาวไม่ได้สร้างจากการทำให้คนเชื่อว่าเราไม่เคยพลาด แต่มาจากสิ่งที่ทำหลังรู้ว่าพลาด ฮอนดะรับผิดชอบต่อรายละเอียดของชิ้นงาน และเปลี่ยนคำวิจารณ์ให้เป็นหลักสูตรเรียนรู้ งานที่ซื่อสัตย์จึงรวมทั้งการยอมรับข้อบกพร่อง การหาความรู้ และการกลับไปทำใหม่จนผลลัพธ์รักษาคำพูดแทนเรา

หากวันนี้มีรายละเอียดหนึ่งที่คุณอยากมองข้าม ลองมองมันในฐานะลายเซ็นของงาน ไม่ต้องแก้ทั้งชีวิตในครั้งเดียว เลือกจุดที่มีผลต่อผู้รับมากที่สุด ตรวจมาตรฐานให้ชัด แล้วขอความรู้ในส่วนที่ยังไม่เข้าใจ ความรับผิดชอบไม่ได้แปลว่าต้องรู้อยู่แล้วทุกอย่าง แต่แปลว่าเมื่อรู้ว่ามีช่องว่าง คุณไม่ปล่อยให้คนอื่นรับผลแทน