เซียมซีใบที่ #42

ฉากตัวอย่าง: หลังทำงานกะดึก คนหนึ่งขับกลับบ้านและเริ่มพลาดทางออกที่ใช้ประจำ เขาเปิดเพลงดังขึ้นเพื่อฝืนต่อเพราะบ้านอยู่ไม่ไกล

เขาเลี้ยวเข้าจุดพักที่ปลอดภัย หยุดขับและโทรหาคนที่ช่วยรับหรือเลือกพักก่อนเดินทางต่อ เขาไม่ใช้เสียงเพลงเป็นหลักฐานว่าตนตื่นพอจะควบคุมรถ

NHTSA เตือนว่าความง่วงทำให้การขับรถเสี่ยง และกาแฟเพียงอย่างเดียวไม่แก้การอดนอน เมื่อเริ่มง่วงควรหาที่ปลอดภัยเพื่อหยุดพักหรือเปลี่ยนผู้ขับ

การยอมไปถึงช้าคือการเลือกให้ทุกคนมีโอกาสไปถึง