เซียมซีใบที่ #06

จอห์น แรนดอล์ฟเดินทางในเส้นทางที่ไม่คุ้น เขาพักที่โรงแรมริมทาง เจ้าของโรงแรมพยายามถามว่าจะไปไหน เผื่อช่วยบอกทาง แต่แรนดอล์ฟตอบอย่างหงุดหงิดว่าเขาจะไปตามทางของตน

พอขี่ม้าไปถึงทางแยก เขากลับไม่รู้ว่าควรเลี้ยวไหน เมื่อหันมาขอทาง เจ้าของโรงแรมก็ย้ำคำตอบเดิมที่เขาเคยพูดไว้ นิทานเล่าว่าเขาเลือกทางผิดและเสียเวลาไปมาก

ตอนเรียน การยอมรับว่าไม่รู้เป็นโอกาสให้แก้ก่อนเดินผิดทางนาน ๆ คนช่วยไม่จำเป็นต้องเดาว่าคุณติดตรงไหน ถ้าคุณบอกขั้นที่ทำได้และจุดที่เริ่มงง

ลองเขียนคำถามหนึ่งประโยคแล้วถามครูหรือเพื่อนก่อนปัญหาจะพอกขึ้น การถามเร็วไม่ได้แปลว่าไม่พยายาม มันช่วยให้ความพยายามครั้งต่อไปไปถูกทาง