เซียมซีใบที่ #30

ฉากตัวอย่าง: ระหว่างคุยเรื่องค่าเช่า คนหนึ่งเริ่มหายใจแรงและเดินออกไป อีกคนไม่รู้ว่าจะถูกทิ้งไว้กับปัญหานานแค่ไหน

เมื่อกลับมา เขาอธิบายว่าต้องพักให้ใจเย็น และครั้งต่อไปจะบอกว่า “ขอสามสิบนาที แล้วกลับมาคุย” การพักจึงกลายเป็นข้อตกลง ไม่ใช่การหายไปลงโทษ

Gottman อธิบายการซ่อมแซมว่าเป็นกระบวนการที่มีจังหวะ บางครั้งการพักช่วยลดการท่วมท้น แต่การพักจะปลอดภัยขึ้นเมื่อบอกว่าจะกลับมาคุยเมื่อไร ความเงียบจึงไม่ถูกใช้เป็นการลงโทษหรือหลบหนีปัญหา

เวลาพักมีประโยชน์เมื่อมีทางกลับสู่บทสนทนา หากไม่มีวันกลับ ความเงียบอาจกลายเป็นบาดแผลอีกชั้น