เซียมซีใบที่ #11

แคเธอรีน จอห์นสันชอบคณิตศาสตร์ตั้งแต่เด็กและเรียนจบด้วยเกียรตินิยม ก่อนเริ่มงานเป็นครู ต่อมาเธอได้ข่าวว่าห้องปฏิบัติการ NACA ซึ่งเป็นองค์กรก่อน NASA รับนักคณิตศาสตร์หญิงผิวดำมาคำนวณข้อมูลการบิน เธอนำความรู้ที่เคยอยู่ในห้องเรียนไปใช้กับปัญหาซึ่งยังไม่มีตำราสำเร็จรูปให้เดินตาม

งานของจอห์นสันครอบคลุมการวิเคราะห์วิถีบินของ Alan Shepard และภารกิจของ John Glenn ในปี 1962 ขณะนั้นคอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์เพิ่งเข้ามามีบทบาท Glenn ขอให้จอห์นสันคำนวณตัวเลขชุดเดียวกันด้วยมือเพื่อยืนยันระบบ เมื่อผลตรงกัน เขาจึงพร้อมบิน ภายหลังงานของเธอยังสนับสนุน Apollo และแผนสำรองที่เกี่ยวข้องกับการกลับบ้านของ Apollo 13

เธอไม่ได้มีค่าเพราะจำสูตรได้มากเท่านั้น แต่เพราะรู้ว่าจะถามอะไร ตรวจสมมติฐานอย่างไร และแปลคณิตศาสตร์ให้ใช้ตัดสินใจจริงได้ ความรู้ใหม่จึงไม่จำเป็นต้องรอวันที่เรารู้ทุกอย่างก่อน มันแข็งแรงขึ้นเมื่อถูกนำไปทดลองกับโจทย์จริง แล้วเรากลับไปเรียนส่วนที่ยังไม่พอ

ถ้าคุณกำลังเรียนสิ่งใหม่ เลือกงานขนาดเล็กที่ยอมให้ผิดและแก้ได้ ลองใช้ความรู้นั้นสร้างคำตอบหนึ่งชิ้น จากนั้นตรวจว่าจุดใดทำงาน จุดใดต้องถามเพิ่ม คุณไม่ต้องพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นผู้เชี่ยวชาญ การนำความรู้ไปใช้ด้วยความรอบคอบต่างหากที่ค่อย ๆ เปลี่ยนคุณจากคนอ่านให้เป็นคนทำ